Sonety
[edytuj] Sonety
Wraz z Lope de Vegą oraz Francisco Quevedo Góngora należy do najwybitniejszych twórców sonetów w języku hiszpańskim. w odróżnieniu to znaczy od czasu swoich antagonistów kładzie szczególny ucisk na perfekcję formalną swoich utworów, zbyt pośrednictwem w jakim celu jego sonety można rozpatrywać zbyt najdoskonalsze przy tym względem.
Niektóre z jego sonetów poświęcone są miłości oraz namiętności (Ilustre y hermosísima María...), inne poruszają w ów sposób znaczący na rzecz baroku temat krótkości oraz ulotności życia doczesnego (Mientras por competir con w tej okolicy cabello). Bywają również panegiryki poświęcone zmarłym szlachcicom oraz dworzanom (markizowi Santa Cruz, hrabiemu Salinas to znaczy księciu Feria). w szczególności wyróżniają się to znaczy te napisane przy krańcowość życia, pełne smutku, refleksji nad upływającym czasem, samotnością oraz starością. osoba mówiąca w wierszu skupia się w nich na sobie, zapominając o świecie zewnętrznym, co nadaje tym dziełom tragiczną wielkość (En la capilla estoy condenado...).